سرخط خبرها

بانو مرضیه حدیدچی(دباغ)، به رغم تمامی آوازه ای که داشت و دارد، برای بخش مهمی از جامعه ما به ویژه جوانان، ناشناخته ماند! او پیشینه و خصالی داشت که در یک زن سنتی ایرانی، کمتر جمع می شود. از جمله اینکه: در بدو شروع دور جدید و تخصصی شکنجه های ساواک در کمیته مشترک، در آغاز دهه ۵۰، خشن ترین انواع آنها را تحمل کرد و تازه بسیاری از آنچه بر وی و دخترش رفته بود را، به تاریخ نگفت! یا اینکه در زندان به دلیل تفاوت اعتقادی و نیز قدرت روحی خویش، محسود زنان چپ زده بود. یا بسا بیشتر از مدعیان جنگ چریکی، در قامت یک زنِ چریکِ مسلمان، در سوریه و لبنان به فعالیت پرداخت و مثلا یک مسلسل بزرگ را به گونه ای تفکیک و زیر البسه خود پنهان کرد، که مامور ایست و بازرسی مرزی، متوجه آن نشد و این اسلحه را برای استفاده، به سید علی اندرزگو تحویل داد! یا در پاریس به عنوان محافظ زنِ بیت امام، گاه چند مرد را حریف بود! و مثلا زمانی که در میانه یکی از مصاحبه های مطبوعاتی رهبر انقلاب، حرکت مشکوکی از یک خبرنگار دیده بود، با قدرت او را به مسافتی دورتر، پرتاب کرد! و... از این نمونه ها، در زندگی او فراوان است. در این مقام اما، ترجیح می دهم قدری از تعامل خود با وی بگویم. با مرحومه دباغ نیز به سیاق بسیاری دیگر، در مسیر تاریخ پژوهی انقلاب و کار مطبوعاتی آشنا شدم. قوی بود و مقتدر، با شخصیتی که گاه به مردان شباهت می برد! در این میان گاه، با محبت های مادرانه و گریه های میان گپ و گفت، زنانه گی اش رخ می نمود. بارها با یکدیگر به گذشته هایش رفتیم و در فراز و فرودهای آن، کاوش می کردیم. یکی از خاطراتم با او، مربوط است به دیدار حمایت آمیزش با میرحسین موسوی در آستانه انتخابات هشتاد و هشت. با او تماس گرفتم و گفتم: حاج خانم مگر نمی دانید که....صدای کم رمق اش می گفت: پسرم، پیشینه موسوی نشان می دهد که همیشه پیرو امام بوده و...الخ. در آن مکالمه، هیچیک دیگری را قانع نکردیم! روزها گذشت و به عصر بیست و نه خرداد همان سال رسیدیم. به او زنگ زدم و قبل از اینکه سخن سر باز کند، گفت: در حال نوشتن اطلاعیه حمایت از خطبه رهبری هستم، از این به بعد دیگر، ادامه آشوب قابل تحمل نیست! باز هم زمان گذشت و در یکی از موعدهای اغتشاس، در حوالی پل یادگار امام و به رغم و خامت حالش، با جمعی از جماعت لمپن و غوغایی، به زد و خورد پرداخته بود! از آن پس بود که او به دفعات و تا پایان حیات، به تخطئه بانیان این معرکه می پرداخت و در این باره تسامح نمی ورزید. یادش گرامی باد.

نظرات (0)

امتیاز 0 از 5 از مجموع 0 رای
نظری برای این مطلب وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر توسط مهمان
امتیاز به مطلب:
0 کاراکتر
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location