سرخط خبرها

به گزارش فریاد نهاوند آنلاین، علی امامی؛ امروز انقلاب عزیز ما پس از گذشت بیش از 4 دهه از زمان تشکیل جمهوری اسلامی ایران، وارد مرحله ی جدیدی از تمدن سازی شده است. بدون تردید از مهم ترین شرایط دستیابی به اهداف انقلاب اسلامی و رسیدن به تمدن نوین اسلامی حضور جوانان مومن ، متعهد و متخصص به عنوان تربیت شدگان این نظام الهی در اداره ی کشور است. رهبر معظم انقلاب، در بیانیه ی گام دوم انقلاب در خصوص جوانگرایی، تاکیدات مهمی داشتند. بیانیه ای که یک سند ناظر به آینده است.

پس از این بیانیه، خیزشی در میان کنشگران سیاسی در کشور با شعار جوانگرایی به راه افتاد. این خیزش، اما برداشت های ناصوابی هم داشت که بعضا رهبر معظم انقلاب برای اصلاح این برداشت سخنانی ایراد فرمودند. در این یادداشت تلاش می شود در خصوص این برداشت های اشتباه روشنگری انجام پذیرد.

جوانگرایی به معنای پیرزدایی، نیست!

فهم نادرست از مفهوم جوان گرایی در عرصه مدیریت کشور و نگاه شعاری به این مقوله توسط برخی افراد که صرفا به دنبال جایگزین شدن یک کارگزار کم سن نسبت به مدیر قبلی هستند و البته اعتراض هم می کنند که چرا فلان فرد در پست مدیریت مانده است در حالی که آقا فرموده اند جوان گرایی، منجر به اشتباهات مهمی خواهد شد. 

 در همین راستا،  رهبر معظم انقلاب در دیدار اعضای مجلس خبرگان رهبری در اسفند ماه 1397 فرمودند: «شنیدم بعضی‌ها گفتند فلانی می‌گوید «جوانگرایی یعنی پیرزدایی»؛ بنده این را رد می‌کنم، مراد من پیرزدایی نیست. جوانگرایی یک معنایی است، باید روی آن فکر کرد، تأمّل کرد؛ یک معنای روشنی از جوانگرایی داریم؛ معنایش پیرزدایی نیست.»

فلذا  بر اساس بیانات رهبر معظم انقلاب، به صراحت در می یابیم که جوانگرایی ابدا به معنای حذف نیروهای پخته، صاحب تجربه و دارای سن و سال و کنار گذاشتن و عدم استفاده از این تجارب ماندگار نیست.

رهبر معظم انقلاب در ارتباط تصویری با نمایندگان تشکل‌های دانشجویی ، بار دیگر موضوع با اهمیت جوان‌گرایی را مطرح فرمودند و به تبیین بُعد دیگری از آن پرداختند. ایشان بیان داشتند: «من البتّه -همچنانکه قبلاً هم در سال گذشته تأکید کردم و مکرّر هم گفته‌ام- به دولت جوان و حزب‌اللهی معتقدم و به آن امیدوارم و البتّه دولت جوان صرفاً به معنای این نیست که باید یک رئیس‌دولت جوان، آن هم مثلاً جوان به معنای ۳۲ ساله داشته باشد؛ نه، دولت جوان، [یعنی] یک دولت سرِ  پا و بانشاط و آماده‌ای که در سنینی باشد که بتواند تلاش کند و کار بکند و خسته و از کارافتاده نباشد؛ منظور این است. بعضی‌ها تا سنین بالا هم به یک معنا جوانند؛ حالا همین شهید عزیزی که شما از او اسم بردید -شهید سلیمانی، و بنده شب و روز به یاد او هستم- شصت و چند سال سنّش بود، ایشان که خیلی جوان نبود؛ اگر دَه سال دیگر هم زنده می‌ماند و بنده زنده می‌ماندم و بنا بود که من مشخّص بکنم، او را در همین جا نگه می‌داشتم، یعنی کنار نمی‌گذاشتم او را که جوان هم نبود. بنابراین بعضی اوقات افرادی که در سنین جوانی هم نیستند، کارهای جوانانه‌ خوبی را می‌توانند انجام بدهند. به ‌هر حال به نظر من علاج مشکلات کشور، دولت جوان حزب‌اللهی و جوان مؤمن است که می‌تواند کشور را از راه‌های دشوار عبور بدهد.»

نتیجتا، از بیانات معظم له اینطور برداشت می شود که اگر فردی در سنین بالاتری نیز باشد، اما سرپا، با نشاط و از کار افتاده نباشد و آماده به کار باشد و به تعبیر ایشان در سنین بالا هم جوان باشد، باید از ایشان استفاده کرد. همانطور که در ادامه بیانات ، به سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی اشاره می کنند.

جوان گرایی متناسب با جایگاه و پست

جوانگرایی به این معنا نیست که پست های کلیدی را به جوان بی تجربه یا کم تجربه بدهیم؛ منظور این است که اول مدیریت های کوچکتر را به جوانان داده تا تجربه پیدا کنند و در ادامه برای مدیریت های بالاتر آماده شوند. برخی به اشتباه برای توجیه اصرار خود به اکتساب پست های رده بالای مدیریتی، به دوران اول انقلاب اشاره می کنند. مطلبی که رهبری صریحا پاسخ می دهند. ایشان مقایسه وضعیت کنونی با شرایط اول انقلاب را یک مقایسه تا حدی ناقص دانستند و فرمودند: «اول انقلاب، آدم‌هایی که بتوانند کار را بر عهده بگیرند و تجربه داشته باشند، نبودند. الان هستند. پیرمرد هم نیست، اما جوان سی‌وچند یا چهل ساله هم نیست. وقتی این شخص را داریم، مصلحت نیست و درست نیست که این آدم را در رأس کار نگذاریم و از امکان کارش و تجربه‌اش و از توانایی‌اش استفاده نکنیم. ان‌شاءا... به سمتی برویم که جوانان را در رأس کار قرار بدهیم.»

به عنوان مثال نمونه ای از اصرار جوانان بر جوانگرایی، ائمه جمعه هستند؛ حال آنکه بعضا برخی دلسوزان توجه ندارند که خطیب نمازجمعه باید از شایستگی هایی از جمله صلاحیت علمی – فقهی، وجاهت و مقبولیت عمومی، اعتبار اخلاقی و ... برخوردار باشد.

یقینا مقصود از جوانگرایی، انتصاب ائمه جمعه 20 تا 30 ساله در این مهم نیست. باید تلاش کرد از برداشت های سطحی از موضع جوان گرایی پرهیز شود تا دچار انحراف نشویم.

جوان‌گرایی و آفت ژن‌های خوب

جوان گرایی لازمه ی بقای سازمانی است. سن مدیران کشور افزایش یافته است و لزوم جایگزینی نیروهای جوان تر بیش از پیش احساس می شود.  انتقال تجربیات از نسلی به نسل دیگر باعث افزایش موفقیت ها و ارائه بهتر خدمت و مدیریت خواهد شد. در ایام کنونی صحبت از جوان گرایی در تمام ارکان نظام و به ویژه در دولت بسیار مطرح است و همه در تلاش هستند تا در انتصاب مدیران گوی سبقت را بربایند. اما آیا این مهم بر اساس شایسته سالاری انجام می پذیر یا ارتباطات شناسنامه ای؟!

بر جوانان حزب اللهی لازم است تا اوضاع انتسابات و عمل به جوان گرایی را به شدت زیر ذره بین بگیرند. انتصابات در دولت در مناصب مدیریتی و تصمیم ساز کشور نباید تحت نفوذ روابط ژنتیکی و آقازاده محور باشد. این روند فسادانگیز است و می تواند آینده کشور را تهدید نماید.

رهبر معظم انقلاب در سوم آذر ۹۵ در دیدار بسیجیان تصریح کرده‌اند: «اندیشه پیران و فکر و تجربه‌ آنها آن‌وقتی به کار می‌آید که حرکت جوانانه جوانان وجود داشته باشد؛ پیش‌ران حرکت انقلاب، جوان‌ها هستند.» این جوانانی که در مفهوم جوان گرایی از ایشان نام برده می شود در بیانات معظم له دارای ویژگی هایی هستند. از جمله این ویژگی ها می توان به برخورداری از ایمان، اعتقاد عمیق  به مبانی جمهوری اسلامی و راه امام راحل، اراده قاطع، فکر روشن و ابتکار پی‌درپی و ... اشاره کرد.

فلذا در انتصاب مدیران آینده و جوان گرایی باید تقدم تعهد و تخصص و ویژگی های مد نظر رهبر معظم انقلاب ارجح بر روابط و نسب های فامیلی باشد.

میدان مسئولیت، مکان آزمودن تجربه و تخصص نیست

برای پست های مدیریتی در سازمان های مختلف باید نیروهای توانمند و عالم تربیت شود. در حوزه های مختلف و متناسب با نیاز های مدیریتی و کشور بایستی افراد مستعد جذب و پرورش یابند و با طی کردن مسیر های مدیریتی آماده پذیرش مسئولیت های مهم شوند.

اگر در انتصابات و ارائه مسئولیت به جوانان دقت نشود، بعید نیست پس از روی کار آمدن یک فرد جوان، اگر او بی تجربه باشد و از علم و توانایی کافی برای جلو بردن این مسئولیت بهره ای نداشته باشد، او را به پرتگاه انداخته و صدمات جبران ناپذیری به کشور وارد شود و از همه مهم تر یک پتانسیل ارزشمند را از دست بدهیم.

جوان باید مسیر رسیدن به مسئولیت را بپیماید. هم تجربه کسب کند، هم از تجربه دانایان استفاده کند و هم علم لازم برای انجام مسئولیت را داشته باشد. با مرور انتصابات حضرت آیت الله خامنه ای در می یابیم که ایشان صرفا نگاهی به جوان‌گرایی محض و پایین‌تر بودن سن مدیر جدید نسبت به قبلی نداشته‌اند. مثلا سن آیت الله آملی لاریجانی در هنگام انتصاب به ریاست قوه قضائیه ۴۹، سن آیت الله رئیسی در هنگام انتخاب حدود ۵۹ سال است.  نیز سن امیر فرزاد اسماعیلی در هنگام نصب فرماندهی قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیاء ارتش ۳۹ سال و امیر سرتیپ صباحی‌فر که اخیرا انتخاب شدند ۵۵ ساله بودند. یا آیت الله شاهرودی به هنگام ریاست بر مجمع تشخیص مصلحت نظام ۶۹ ساله بودند.

در انتصابات امامان جمعه تهران آیت الله خاتمی و حجت الاسلام ابوترابی از گزینه‌های مسن هستند. گاهی رهبری در نصب افراد در پست‌های مختلف بیش از ده سال تجربه را برای پذیرش آن مسئولیت، در رده همان وظیفه در نظر می‌گیرند. به طور مثال در هنگام نصب آیت الله آملی لاریجانی به ریاست مجمع تشخیص، ایشان ده سال در عالی‌ترین سطح قضایی میدان داری می‌کند و برای مسئولیت سنگین ریاست مجمع تشخیص انتخاب می‌شود.

در پایان لازم است بار دیگر اشاره شود که جوان گرایی را باید به درستی درک کرد. جوان گرایی به سن و سال نیست و امید بر آن است تا جوانان و اندیشمندان در تبیین این مهم گام های بیشتری بردارند.

نظرات (0)

امتیاز 0 از 5 از مجموع 0 رای
نظری برای این مطلب وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر توسط مهمان
امتیاز به مطلب:
0 کاراکتر
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location